„Co on właśnie powiedział?” – czyli jak nie zgubić się w języku młodzieży

Jeszcze niedawno wydawało Ci się, że całkiem nieźle ogarniasz młodzieżowe słówka. Aż nagle Twoje dziecko mówi, że coś było „cringe”, ktoś jest „rel”, a sytuacja „totalnie sus”. I stoisz. Z kawą w ręku. Z poczuciem, że to chyba nie jest już ten sam język, którego uczyli w szkole.

Spokojnie — to nie znak, że coś przegapiłaś. To po prostu język młodzieży, który zmienia się szybciej niż trendy na TikToku.

Język młodzieżowy nie jest nowym zjawiskiem. Każde pokolenie miało swoje słowa, które dla dorosłych brzmiały… co najmniej podejrzanie. Różnica polega na tym, że dziś:

• trendy językowe rozchodzą się błyskawicznie (internet, social media),
• wiele słów pochodzi z angielskiego,
• język jest elementem tożsamości i przynależności do grupy.

Dla młodych ludzi to nie tylko sposób mówienia, ale też kod, który odróżnia „nas” od „dorosłych”. I nie — nie chodzi o to, żebyśmy go perfekcyjnie znali.

 

Najczęstszy błąd rodziców: udawanie, że „też tak mówimy”

 

Jeśli choć raz powiedziałaś do dziecka coś w stylu: „Ale cringe, co?” i zobaczyłaś to spojrzenie… to wiesz.

Młodzież bardzo szybko wyczuwa fałsz. Próba mówienia ich językiem często kończy się niezręcznością (czyli dokładnie tym, czego chcieliśmy uniknąć). Dużo lepszą strategią jest:

• zainteresowanie zamiast naśladowania,
• ciekawość zamiast poprawiania,
• dystans i humor zamiast udowadniania, że „też jesteśmy na czasie”.

 

Najpopularniejsze słowa młodzieżowe – co one właściwie znaczą?

 

Cringe

 

Jedno z absolutnych klasyków. Oznacza coś żenującego, niezręcznego, takiego, że „aż boli”.

„Ta sytuacja była taka cringe” = było strasznie niezręcznie.

 

Rel / relatable

 

Od angielskiego relatable. Czyli: „znam to”, „mam tak samo”, „totalnie się z tym utożsamiam”.

„To jest takie rel” = dokładnie wiem, o co chodzi, też tak mam.

 

Sus

 

Od suspicious – podejrzany. Używane, gdy coś lub ktoś wydaje się dziwny, nie do końca wiarygodny.

„On jest jakiś sus” = coś mi w nim nie pasuje.

 

Flex

 

Chwalenie się, pokazywanie, że się coś ma albo coś się osiągnęło. Czasem serio, czasem ironicznie.

„Ale flex” = niezły pokaz / pochwalenie się.

 

Slay

 

Pozytywne. Bardzo. Znaczy: świetnie, rewelacyjnie, „rozwaliło system”.

„Ale ona slay” = wygląda super / dała radę / zrobiła wrażenie.

 

Lowkey / highkey

 

• Lowkey – trochę, niby nie wprost, raczej dyskretnie
• Highkey – bardzo, totalnie, bez wstydu

„Lowkey mi się to podoba” = w sumie mi się podoba, ale nie mówię tego głośno.

„Highkey mam tego dość” = mam tego SERIO dość.

 

NPC

 

Od postaci z gier (non-player character). Używane ironicznie wobec kogoś, kto zachowuje się schematycznie, nie myśli samodzielnie, „jakby był z tła”.

„On jest jak NPC” = zero własnego zdania.

 

Based

 

Wyrażenie aprobaty. Ktoś powiedział coś odważnie, szczerze albo „dobrze to ujął”.

„Based opinia” = zgadzam się, dobrze powiedziane.

 

W / L

 

Skrótowo:

• W (win) – sukces, wygrana
• L (loss) – porażka, wtopa

„To było W” = wyszło super.

„Ale L…” = no, nie poszło.

 

Czy trzeba to wszystko znać?

 

Krótka odpowiedź: nie.

Dłuższa: wystarczy, że: kojarzysz ogólny sens, wiesz, czy to coś pozytywnego, czy negatywnego, nie panikujesz, gdy brzmi obco.

Język młodzieżowy zmienia się szybko. To, co dziś jest modne, za pół roku może być „cringe” samo w sobie.