Dzieci w wieku wczesnoszkolnym zaczynają rozumieć, że są częścią różnych grup: rodziny, klasy, mieszkańców swojej miejscowości. To świetny moment, by pokazać im, z czym wiąże się przynależność do narodu i jak można dbać o ojczyznę. Patriotyzm nie musi kojarzyć się z wzniosłymi słowami ani nudnymi akademiami, które wielu rodziców pamięta z własnych lat szkolnych. Warto przekładać go na język codziennych sytuacji, które dziecko zna i rozumie.
Każdy człowiek ma miejsce, z którym czuje szczególną więź. Kiedy jesteśmy daleko, myślimy o nim z utęsknieniem i z radością wracamy do znanych ulic, smaków i dźwięków. To właśnie stanowi sedno pojęcia „ojczyzna”: nie tylko przestrzeń zaznaczona na mapie, ale również wspomnienia — krajobrazy, barwy narodowe, zapach domowych potraw, melodia języka zapisywanego z zabawnymi ogonkami i kropkami.
Takie elementy, pobudzające emocje i zmysły, pomagają dziecku zrozumieć, że przynależność do konkretnego miejsca wpływa na to, kim jesteśmy. Warto o tym rozmawiać przy okazji codziennych sytuacji — na spacerze, podczas podróży, a nawet przy wspólnym gotowaniu.
Najlepszym sposobem, by dziecko zrozumiało istotę patriotyzmu, jest pokazywanie, że troska o kraj zaczyna się od dbania o najbliższe otoczenie. Proste czynności, takie jak wyrzucanie śmieci do właściwego pojemnika czy szanowanie wspólnej przestrzeni, budują poczucie odpowiedzialności.
Dzięki temu młody człowiek uczy się, że wspólnota to nie tylko grupa osób mieszkających w tym samym miejscu, ale też ludzie, których dobro leży nam na sercu i których staramy się wspierać na co dzień.
Trudne pojęcia — takie jak niepodległość — można przedstawić za pomocą analogii. Opowieść o zwierzętach broniących swojego gniazda albo o mrowisku, którego zniszczenie zaburza ład żyjących w nim mrówek, pozwoli dziecku zrozumieć, jak ważna jest możliwość samodzielnego decydowania grupy o sobie i terytorium, na którym żyje. Zrozumiałe, znane np. ze spacerów po lesie obrazy pomagają najmłodszym wyobrazić sobie konsekwencje braku wolności.
Język, którym mówimy, to część naszego dziedzictwa. Odcienie znaczeń, formy wyrażania emocji, brzmienie słów — to wszystko wpływa na sposób myślenia. Warto więc:
Dzieci bardzo szybko przejmują sposób wypowiedzi dorosłych, dlatego dobrze pamiętać o pielęgnowaniu kultury języka na co dzień: unikać wulgaryzmów w obecności maluchów i proponować im dobre wiersze, rymowanki, piosenki i wciągające opowieści.
Gdzie znaleźć te ostatnie? Chociażby w miesięcznikach literackich dla dzieci, gdzie publikowane są zarówno wiersze, jak i opowiadania o różnej długości, odpowiednie dla dzieci, które uczą się czytać lub do wspólnej lektury z rodzicami.
Flaga, hymn i herb państwa są widocznymi znakami przynależności do większej grupy. Dziecko obserwuje, jak odnoszą się do nich dorośli: czy okazują szacunek, czy traktują je obojętnie. Wspólne wywieszenie flagi w święta narodowe, uczestniczenie w oficjalnych uroczystościach organizowanych w miejscu zamieszkania czy nawet obejrzenie fragmentu uroczystości transmitowanej w telewizji potrafi wzbudzić ciekawość i być wstępem do rozmowy o patriotyzmie.
Podróże — zarówno dalsze, jak i te bliskie — pozwalają dziecku zrozumieć, jak wielki i różnorodny jest kraj, w którym żyje. Górskie krajobrazy, morskie plaże, niewielkie wioski, duże miasta — każda z tych przestrzeni wnosi coś wyjątkowego do mozaiki będącej Polską. Wycieczki pociągiem, zwiedzanie najbliższej okolicy czy uczestnictwo w lokalnych wydarzeniach budują dumę z miejsca, w którym żyjemy.
Patriotyzm może przejawiać się w wielu dziedzinach. Bieganie po plaży, dbanie o kondycję czy zdrowe odżywianie mogą być wyrazem szacunku dla własnego ciała, ale też kraju. Takie działania pozwalają budować społeczeństwo złożone z silnych, świadomych i zdolnych do działania obywateli.
Taki sposób myślenia pomaga dziecku zrozumieć, że
Opowieści o bohaterach narodowych, artystach, naukowcach sprawiają, że dzieci zaczynają rozumieć, że patriotyzm to także odwaga do działania, kreatywność czy wytrwałość w dążeniu do celu. Nie chodzi jedynie o naukę dat, lecz o pokazanie historii ludzi z pasją, którzy wnieśli coś wartościowego do dziedzictwa narodu.
Najmłodsi uważnie obserwują reakcje i emocje oraz słuchają opinii głoszonych przez opiekunów. Jeśli domowe rozmowy o kraju są pełne narzekań i utyskiwań, trudno oczekiwać, że dziecko będzie dumne z miejsca, w którym żyje. Pozytywne nastawienie, ciekawość i konstruktywna rozmowa to fundamenty, na których buduje się zdrową postawę obywatelską.
Nauka patriotyzmu nie powinna polegać na narzucaniu postaw, lecz inspirować do działania. Na tę naukę składają się rozmowy o miejscach, które kochamy, doświadczeniach, które nas kształtują, i ludziach, którzy tworzą wspólnotę. To rozwijanie w dziecku ciekawości, empatii i odpowiedzialność – za siebie i innych.
Miłość do ojczyzny rośnie powoli — w słowach, wspólnych wspomnieniach, małych gestach i codziennych decyzjach. Jeśli będziemy o nie dbać, najmłodsze pokolenie zrozumie, że patriotyzm jest czymś żywym, bliskim i pięknym — nie nudną, szkolną akademią.
Pobierz checklistę i odkrywaj patriotyzm w codziennych sytuacjach >